از آخرین دیدار دوباره

تا آخرین دیدار بی دوباره...

چه گام های نحیفی دارم برای وداع

و چه دردناک

تو را خواهم بوئید

پیش از آن که گام برداری

به استواری

به سوی

تنهایی من...

آیا

بی تو توانم دوباره گام برداشت

در آسمان های شبانه؟

و ناگهان پیامی از دل تاریکی برایم رسید...

"او" بود که مرا به خویش می خواند...

خواب بودم آیا؟

دیدم

بوئیدم

نواختم

گریستم

مردم...

چه حادثه غریبی بود

چه مرگ شیرینی...

ما

دوباره در آسمان های شبانه

خواهیم راند

کماشوتا ست

چند شب پیش با استاد نشسته بودم. داشتیم در مورد مراسم اعتدال بهاره امسال صحبت می کردیم. گفتم استاد، فکر می کنی من چند وقت دیگر استاد می شوم؟

گفت: تا زمانی که به "وقت" فکر کنی استاد نمی شوی!!!

زمان، قرارداد بشر است، و اندیشه ما در شکستن تمامی قراردادهای بشری است. حقیقت را بشناس و مطابق آن عمل کن...

لب از سخن فرو بستم...

مدت ها گمان می کردم آزادم

مدت ها گمان می کردم توانسته ام

مدت ها آزاد بودم

مدت ها می توانستم...

ملاقات کردم

کسی را که باید

ملاقات کردم...

قدرت مند تر شدم

ملبس شدم

و نفرین آموختم...

برایش خاک آوردم

عروسک ساختم

برایش تاریکی فرستادم

برایش گریستم...

اما

آه...

اکنون به بند کشیده شده ام

و ناگزیر به تسلیمم...

اما...

دوباره بر خواهم خاست

منتظر باشید...

ما

دوباره در آسمان های شبانه

خواهیم راند

کماشوتا ست

دوستانم کجایند؟ 

دوستانم... 

دشمنان گرداگرد مرا گرفته اند... 

ماه دور است 

و آجرهای دیوارم سرد... 

آتش می خواهم 

آتش!

آزادیم را به بند کشیدند

زانوانم را شکستند

و مرا به باد تحقیر و ناسزا گرفتند

دندان هایم را خرد کردند

زبانم را بریدند

و خونم را شراب شادی خویش ساختند

تمام نیزه هاشان در پشتم

تمام حرف هاشان در گوشم

و تمام نفرتشان در قلبم...

هیچ نگفتم

تنها...

سوزن هایم

و عروسک هایم را برداشتم...

نفرین ابدی من نثار شما باد...

من

آزادم...

ما

دوباره در آسمان های شبانه

خواهیم راند

کماشوتا ست